قهرمان شکست ناپذير...

روانشناسی نقاشی: از این نقاشی چه می فهمم من؟   ایجاد موج... دریا... رهایی... آسودگی... اینها را از خط های ممتد و راحتِ نقاشی اش می گویم...   این نقاشی دومی اولین نقاشی محمدسجاد است در سن 10 ماهگی. به نظرم نقاشی های دیواری این هفته ش رشد یافته ی این نقاشی است. * موج ها و دایره ها در هر دو هستند اما در 21 ماهگی اش دایره هایش را هم بزرگت کشیده. * زمینه و محل نقاشی اش هم وسیع تر شده. * خطهای بیشتری در نقاشی دومش مشاهده می شود. * همچنین وجود تمرکز و دقت در قسمت هایی از نقاشی دوم بیشتر نمایان است. البته اگر نقاشی اول محمدسجاد هم روی دیوار کشیده می شد احتمالا مقایسه های حجمیِ بهتری...

این هم اثری از هنرمند نامی؛ جناب آقا محمدسجاد به افتخارش: جیــــــــــــــــغ و هـــــــــــــــــــــــــــورا     و این هم دستانِ هنرمندِ ما که از هر انگشتش و حتی زیر ناخناش هنر می ریزه: میگن دعای مادر در حق فرزند مستجابه: الهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی، با این دست ها و انگشتات برای امام ت هنرهایی نشون بدی که عالم و آدم به سمت دین خدا سوق پیدا کنند. دعای دست رو که همه بلدن... آمین گوهاش بلند آمین بگند. ...

بالاخره رسید آن روزی که مدت هاست منتظر آمدنش بودم. روز خوبِ شادمانیِ... روز خلاقیت... روز کیف کردن... روزِ ... محمدسجاد امروز تمام دیوار اتاق خودش و قسمتی از دیوار سالن را با مداد شمعی یکی کرد. ...

اصلا فکرش را هم نمی کردم که اینطور بشود. با زینب و محمدسجاد و یکی از خاله ها ساعت 8 صبح روز 3 محرم رفتیم جایی برای مراسم سخنرانی «عاشورا از منظر سوره مبارکه قمر»... صحبت را شروع کردم و نزدیک به یک ساعت طول کشید. آخرش که دیگر داشت مراسم تمام میشد محمد سجادم را بلا تشبیه بلاتشبیه مقایسه ی ظاهری و احساسی با نازبانوی عاطفه ها رقیه خاتون کردم. واقعا نمی توانستم حرف هایم را ادامه دهم. هق هق گریه خودم و حضار مجال از من می ربود. --- بچه سه ساله با یک بچه 2 ساله از نظر جثه که فرق آنچنانی ای ندارد... فوقش یک ذره قد یک ذره وزن...  --- گریه که می کردم محمدسجاد که آنطرف داشت بازی می کرد یک هو برآشفت و گفت: مــــا ماااا ...

روزی حد اقل یک بار نخ دندان می خواهد از من. دیروز نشسته بود بی دندانی های خواهرش را با نخ دندان تمیز می کرد. و می گفت: آخِیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــش!

ترانه «مرگ بر آمریکا» به مناسبت این روزها و تمام روزها.   تقدیم به دوستانم علیرضا و آرمیتا و تمام علیرضاها و آرمیتاها....   مرگ بر تازیانه ها، تازیانه های بی امان، به گرده های بی گناه بردگان  مرگ بر مرگ ناگهانی صد هزار زندگی، در یکی دو ثانیه،  با سقوط علم از آسمان   مرگ بر کشتن جوانه ها، مرگ بر انتشار سم در زلال رودخانه ها  مرگ بر فصاحت دروغ، مرگ بر بوق های بوق، مرگ بر سیم های خاردار و کشتزارهای بیم  مرگ بر گورهای دسته جمعی و بندهای انفرادیِ زمین  مرگ بر بریدن نفس، مرگ بر قفس، مرگ بر شکوه خار و خس، مرگ بر هوس  مرگ بر حقوق بی بشر، مرگ بر تبر، مرگ بر شراره ه...

لباسهای شسته شده را تا می کنم لباسهای خودش را می دهم ببرد اتاقش. چقد ذوق دارد برای این کار. با سرعت به من کمک می کند و لبخندی از نشاط به لب دارد. * آمدم آشپزخانه درِ لباسشویی باز است و تمام لباس هایش در آن. ...

روز عرفه اَللّهُمَّ اِنّى اَرْغَبُ إِلَيْكَ وَاَشْهَدُ بِالرُّبُوبِيَّةِ لَكَ مُقِرّاً بِاَنَّكَ رَبّى وَ اِلَيْكَ مَرَدّى؛ اِبْتَدَاْتَنى بِنِعْمَتِكَ قَبْلَ اَنْ اَكُونَ شَيْئاً مَذْكُورا وَخَلَقْتَنى مِنَ التُّرابِ ثُمَّ اَسْكَنْتَنِى الاَْصْلابَ آمِناً لِرَيْبِ الْمَنُونِ وَاخْتِلافِ الدُّهُورِ وَالسِّنينَ، فَلَمْ اَزَلْ ظاعِناً مِنْ صُلْبٍ اِلى رَحِمٍ فى تَقادُمٍ مِنَ الاَْيّامِ الْماضِيَةِ وَالْقُرُونِ الْخالِيَةِ لَمْ تُخْرِجْنى لِرَاْفَتِكَ بى وَلُطْفِكَ لى وَاِحْسانِكَ اِلَىَّ فى دَوْلَةِ اَئِمَّةِ الْكُفْرِ الَّذينَ نَقَضُوا عَهْدَكَ وَكَذَّبُوا رُسُلَكَ لكِنَّكَ اَخْرَجْتَنى لِلَّذى سَبَقَلى مِنَ الْهُدَى الَّذى لَهُ يَسَّرْت...

کامل شدن قوه تکلم يکي از مهمترين اتفاقاتي ست که در دوره اوليه رشد انسان وقوع پيدا مي کند. اگر اين مهم، رقم بخورد؛ کودک مراحل رشد خود را مي تواند به خوبي طي کند. قوه تکلم يعني بيان پاراگراف و جمله بندي توسط کودک نه اين که کلمات را بلد باشد به زبان بياورد. اگر اين قوا در سال هاي اوليه از 2 تا 5 سال خوب رشد کند مي توان اميد داشت مراحل بعدي را نيز به خوبي پشت سر بگذارد.انشالله. در همين راستا: انقدر وجود خواهرش تاثير در رشد کلامي و فهميدن کلام ما از طرف محمدسجاد شده که حد نداره. تقريبا مطالب خيلي کمي هست که بهش ميگيم و اون متوجه نمي شه. و مطالب کمي هست که اون مي گه و من متوجه نمي شم. اين اتفاق در همون 10 روز اول تولد خو...

در دوراني که بچه هاي ما در آن قرار دارند ويژگي اي در آنها وجود دارد به اسم: نفهميدن بايدها و نبايدهاي محيطي وجود اين خصوصيت سبب مي شود که بکن و نکن هاي ما براي شان نامانوس باشه و در اغلب موارد از انجام آن سر باز بزنند. علاوه بر اين گفتن بايد و نبايد توسط ما هيچ اثري در رفتار آنها نخواهد داشت. حتي اگر آنها به ظاهر به  انجام آن مبادرت داشته باشند اما هيچ ذهنيتي از درستيِ عملي که در حال انجامش باشند ندارند. مثلا: نرو توي سفره .... با دست غذا نخور.... دستت رو نکن توو ظرف ماست ... تلويزونو خاموش روشن نکن .... بشين اينجا چشمات ضعيف ميشه .... اسباب بازيت رو بده به اون .... و ... حتي اگر بچه اين ها را انجام دهد اصلا نمي د...