محمدسجاد در 5 روز مانده به 6 ماهگي!
محمدسجاد در 5 روز مانده به 6 ماهگي! سلام به همگي 175
مي شينم و شروع مي کنم به انجام کارهام.
محمدسجاد رو ميگذارم روي زمينِ غلت زنيش، تا حسابي بازي کنه.
سرم رو بالا ميارم و مي بينم، نيست!
اولش دلهره مي گيرم!
ميگم: خدايا يعني چي شد محمدسجاد؟!
سرم رو ميچرخونم...
چشمام رو مي گردونم اطراف خونه!
يکهو مي بينم از زمين بازي ش اومده بيرون، رفته اووووووووووووووووه اون ور ديوار!
گاهي هم زير پاي من! تمام مسير رو غلت زده.
بلندميشم...
ميرم بالاي سرش...
ميخابه روي شکمش!
دست و پاش رو هوا مي کنه و جيغ ذوقانه اي مي کشه که يعني مامان جون! حالا که ذوق مي کنم بينمت، بغلم کن!!
برِش مي گردونم به سمت خودم.
چشماش برق مي زنه از خوشحالي. انگار فتحُالفتوح داشته!
همين چشماش آخرش کار دستم ميده.
خم ميشم و بغلش مي کنم.
مي برمش به سمت سقف، نگاهش مي کنم. مي گيرمش بغلم سفت فشارش ميدم و شروع مي کنم به قدم زدن.
يک ندايي توي دلم گذر مي کنه:
خدايا! چطوري جبران کنم اين نعمت گلي رو
که مي تونستي از من دريغ کني اما نکردي؟
انقدر که مهربوني.
شکرت خدا.
واقعا چه کار کنيم به ازاي اين نعمتهايي که به ما اعطا شده؟
.gif){kind=small}
.gif){kind=small}
