قهرمان شکست ناپذير...

سه تايي نشتيم دور هم داريم بازي مي کنيم. توي خونه وسط پذيرايي. يکهو محمدسجاد ميگه: آسانسور مي خوام!!!! ولم نمي کنه.

در اين روزهاي اخير؛ گاهي محمد سجاد به جاي جاي خونه زُل مي زنه و ميگه: داداش.... داداش!!!!

عکس خودش رو بهش نشون دادم، ميگم: اين کيه؟ ميگه: داداش...

بچه که وارد اين سن ميشود... و مي خواهد کم کم 2 سال از زندگي اش را بگذراند. بيش از گذشته محتاج توجه مادر است  بيش ازگذشته نيازمند به بازي است. مادر هيچ کار مهم ديگري جز بازي کردن و با فرزندش بودن و  همراهي کردنش ندارد. اين مساله ( يعني بازي )  انقدر اهميت دارد که حتي مي توان فاکتور سن را هم از آن حذف کرد. بازي مادر و پدر با کودک يکي از درمان هاي مهمي است که براي کودکان استفاده مي شود. اين درمان اختلالات زيادي را در کودک از بين مي برد که مي توان از اين ها نام برد: * حساسيت هاي کودکان يا کودکان حساس را قوي و محکم مي کند. * احساس تنهايي را در آنها از بين مي برد. * ايجاد روحيه ي با هم بودن و امنيت به کودک م...

تا چندي پيش در را قفل مي کنم تا بازش نکند و در اين سرما پله ها را تا طبقات بالا و پايين طي نکند... چند روز است کليد را در قفل مي چرخاند و قفل در را باز مي کند! جديدا در خانه ما، ديگر کليدي در، در قفل شده ديده نمي شود. و او 22 ماهش است. دعا مي کنم همانطور که قد متري اش روز به روز بلند مي شود، قد بلوغ 7 سال اول ش نيز لحظه به لحظه به نهايت پيوند بخورد. به برکت صلواتي بر محمد و آل محمد ...

بهترين هديه اي که ما مي تونستيم در اين ماه هاي اوليه زندگي آقا محمدسجاد بديم، يک خواهر يک کم کوچکتر بود که بشه قسمتي از وجودش. که ديگه زماني رو يادش نياد که تنها بوده. که بشه اجتماعش از يک سال ديگه. که جيک و پوکي بشن با همديگه. که تنها که نباشه هيچ، پشتوانه هم داشته باشه. که بتونه همبازي مطمئن و مورد اعتماد داشته باشه. که از يه خانوم گل گلاب حمايت کنه. که اوني رو که مي زنه از خودش باشه. و از اوني که مي خوره از خودش باشه. که هزار تا چيز ديگه. خدا براي خودش و امام خودش، حفظ کنه اين برادر و خواهر رو به برکت صلواتي بر محمد و آل محمد. ...

گوشت دستان خواهرت مهمان دندان هايت است....  

يکي از شب هايي که خوابش نمي برد، با هم زنگ زديم به شماره تلفن عمو پورنگ... خداييش انقد جذاب و پر از هيجان بود که به همه مون حق دادم خواب از سرمون بپره. شما هم امتحان کنيد: نهصد و نه نهصد و هفت دو سه چار پنج ...

40 روز گذشت! کاروان اسرا، بدون رقیه بانو و بدون آن طفلی که در شکم مادر بود و در طول راه سقط شد به کربلا بازگشتند.(بروایتی)